Vanaf de geboorte van mijn zoon tot zijn 7e jaar ging ik maar door. Ik werd eigenlijk geleefd, zorgde niet echt voor mijzelf. Hier nam ik geen tijd voor. Mijn zoon ging voorop. Als mijn zoon het maar goed heeft. Ik wist nog niet dat ik Autisme had. Er kwam zoveel op mij af. Ik nam teveel verantwoordelijkheid, teveel controle willen houden en stond altijd voor iedereen klaar,
Drie weken geleden bracht ik mijn zoon naar z’n werk met de nieuwe auto. De auto reed fantastisch, maar toen ging in één keer het alarmlichtje branden.
Ik weet dat het om bandenspanning gaat. Dit heb ik eerder meegemaakt. In principe niet erg en ik weet hoe het moet. MAAR…….
Karin en ik mochten zaterdag op de Landelijke dag van Mama Vita twee keer een lezing geven over autisme en Burn-out.
Voor het eerst dat ik op de Landelijke Mamavita dag was. Eigenlijk kon ik vorig jaar ook wel hierheen, omdat ik Regiomoeder van Friesland (samen met Wietske Hoekstra) was. Ik heb toen de keuze gemaakt om niet te gaan, hoe jammer ik het ook vind.
Waarom ben ik nu wel gegaan en vorig jaar niet. Als doel lezing geven kost mij minder energie dan als regiomoeder.
Twee jaar geleden zijn we met het gezin naar het theatertour van Waylon geweest. Wat was dit prachtig.
Nu denken sommige mensen: Miranda, kan je daar nu wel tegen? Je zit altijd te zeuren over lawaai, drukte.
Als ik iemand niet vertrouw dan ben ik een type dat ik niets meer zeg. Ze zien dan alleen mijn buitenkant.
Paar jaar geleden lukte het mij niet om over mijn gevoelens/emoties te uiten. Dit heb ik moeten leren. Ik heb geleerd mij kwetsbaar open te stellen. Vind het nog wel moeilijk hoor, maar ik doe mijn best.
Ik hoor heel vaak van mensen die net de diagnose autisme hebben gekregen dat ze daarmee blij zijn. Het geeft rust, dat ze weten wat er aan de hand is.
Zo heb ik het niet beleefd. Sinds ik de diagnose ASS heb gekregen is mijn vertrouwen volkomen beschadigd. Ik ben onzeker geworden. Mijn controle over mijzelf was ik kwijt. En mijn grip op mijn leven was totaal weg.
Het is niet zo makkelijk om de energie in balans te houden. Overal moet ik rekening mee houden. Aan de ene kant 50% aan mijzelf denken en…
Mijn zoon van bijna 18 jaar heeft autisme en taalontwikkeling stoornis. Hij is o.a. erg gevoelig voor sfeer/stemming van de omgeving. Hij is een angstig jonge man. Ook heeft hij moeite met verwoorden wat hij bedoelt, moeite met gevoelens en emotie te uiten. Thuis voelt hij zich veilig en kan hij ontspannen. Éenmaal stap buiten, gaat de spanning/angstsignalen aan. Constant is hij alert. De hele dag past hij aan, tijd nodig om de alle informatie (zintuigelijk, emotionele en cognitieve informatie) te verwerken. Constant staat zijn hoofd aan. Dit kost hem heel veel energie, vooral mentale energie.
Je hoort mensen vaak zeggen: iedereen is wel een beetje autistisch. Als ik dit al hoor, dan word ik een beetje kriegelig.