In dit persoonlijke artikel deel ik hoe autisme en aanraking bij mij samenkomen. Waarom te dicht bij mij zitten mij onrustig maakt, hoe overprikkeling aanraking pijnlijk kan maken en waarom grenzen aangeven zo belangrijk is.
oordat ik wist dat ik autisme had, was mijn wereld groot en vol zelfvertrouwen. Maar na mijn diagnose werd mijn comfortzone heel klein. In dit blog vertel ik eerlijk hoe ik mijn veilige omgeving herontdekte, hoe ik langzaam stappen zet buiten die zone, en hoe werk en privé daarin heel verschillend voelen. Herkenbaar voor wie leeft met autisme – of iemand kent die dat doet.
Ik merk aan mijzelf dat ik aan het overleven ben in plaats van leven. Dit komt doordat mijn structuur gewijzigd is in mijn privé-situatie.
Een paar jaar geleden had ik hier moeite mee. Ik zei vaak ‘ja’, zowel in werk- als thuissituatie. Ook deed ik me beter voor dan ik me voelde.
Karin en ik mochten zaterdag op de Landelijke dag van Mama Vita twee keer een lezing geven over autisme en Burn-out.
Voor het eerst dat ik op de Landelijke Mamavita dag was. Eigenlijk kon ik vorig jaar ook wel hierheen, omdat ik Regiomoeder van Friesland (samen met Wietske Hoekstra) was. Ik heb toen de keuze gemaakt om niet te gaan, hoe jammer ik het ook vind.
Waarom ben ik nu wel gegaan en vorig jaar niet. Als doel lezing geven kost mij minder energie dan als regiomoeder.