Na 22 jaar in loondienst nam ik een moedige beslissing: ik begon mijn eigen praktijk als autismecoach. In dit blog deel ik mijn persoonlijke reis – van overleven in de ziektewet tot het hervinden van balans, energie en rust. Over hoe een late diagnose autisme, een burn-out en grote veranderingen leidden tot het volgen van mijn passie: anderen helpen vanuit eigen ervaring.
In deze persoonlijke blog deel ik waarom balans vinden voor mij, als vrouw met autisme, een dagelijkse uitdaging is. Hoe ik mijn energie verdeel, wat mij helpt en waarom onverwachte situaties zoveel impact kunnen hebben. Herkenbaar voor velen – of juist helpend om beter te begrijpen wat leven met autisme betekent
Wat voor een ander klein lijkt, kan voor iemand met autisme enorme impact hebben. In deze blog leg ik uit wat er gebeurt als afspraken of toezeggingen niet worden nagekomen — en hoe dit leidt tot onrust en overprikkeling. Herkenbaar, eerlijk en helpend.
Ik merk aan mijzelf dat ik aan het overleven ben in plaats van leven. Dit komt doordat mijn structuur gewijzigd is in mijn privé-situatie.
Als ik iemand niet vertrouw dan ben ik een type dat ik niets meer zeg. Ze zien dan alleen mijn buitenkant.
Paar jaar geleden lukte het mij niet om over mijn gevoelens/emoties te uiten. Dit heb ik moeten leren. Ik heb geleerd mij kwetsbaar open te stellen. Vind het nog wel moeilijk hoor, maar ik doe mijn best.
Ik hoor heel vaak van mensen die net de diagnose autisme hebben gekregen dat ze daarmee blij zijn. Het geeft rust, dat ze weten wat er aan de hand is.
Zo heb ik het niet beleefd. Sinds ik de diagnose ASS heb gekregen is mijn vertrouwen volkomen beschadigd. Ik ben onzeker geworden. Mijn controle over mijzelf was ik kwijt. En mijn grip op mijn leven was totaal weg.
Mijn zoon van bijna 18 jaar heeft autisme en taalontwikkeling stoornis. Hij is o.a. erg gevoelig voor sfeer/stemming van de omgeving. Hij is een angstig jonge man. Ook heeft hij moeite met verwoorden wat hij bedoelt, moeite met gevoelens en emotie te uiten. Thuis voelt hij zich veilig en kan hij ontspannen. Éenmaal stap buiten, gaat de spanning/angstsignalen aan. Constant is hij alert. De hele dag past hij aan, tijd nodig om de alle informatie (zintuigelijk, emotionele en cognitieve informatie) te verwerken. Constant staat zijn hoofd aan. Dit kost hem heel veel energie, vooral mentale energie.
Je hoort mensen vaak zeggen: iedereen is wel een beetje autistisch. Als ik dit al hoor, dan word ik een beetje kriegelig.