LEGO voor volwassenen blijkt voor mij veel meer dan een hobby. Het geeft rust, overzicht en een moment waarop mijn hoofd even stil wordt. Al jaren dacht ik erover na om met LEGO bloemen te beginnen, maar steeds zette ik de stap niet. Totdat ik het ineens wél deed.
Soms zijn er dingen die blijven terugkomen in je gedachten. Niet elke dag, maar af en toe. Een idee. Een hobby. Een verlangen. Het blijft ergens op de achtergrond aanwezig.
Bij mij was dat LEGO.
Niet de LEGO van vroeger met kastelen of voertuigen, maar de prachtige bloemenserie voor volwassenen.
Jarenlang keek ik ernaar. Jarenlang dacht ik: dat lijkt me leuk. En toch deed ik er niets mee.
Totdat het moment ineens daar was.
Niet na weken plannen of nadenken.
Gewoon spontaan.
En dat is vaak hoe het bij mij werkt.
Wanneer ik te lang nadenk, gebeurt er niets. Maar als iets lang genoeg heeft mogen borrelen, komt er vanzelf een moment waarop ik in actie kom.
En dan ga ik ook echt.
Waarom LEGO voor volwassenen mij zoveel rust geeft
Eigenlijk is dit niet eens een nieuwe hobby.
Toen mijn zoon jonger was en graag met LEGO speelde, hielp ik hem regelmatig. Niet zozeer met bouwen, maar vooral met het zoeken en ordenen van de blokjes.
Dat vond ik misschien nog wel leuker dan het bouwen zelf.
Alle steentjes sorteren.
Zoeken naar precies dat ene onderdeel.
Overzicht creëren.
Structuur aanbrengen.
Ik kon daar volledig in opgaan.
Nu ik zelf met LEGO voor volwassenen bezig ben, merk ik datzelfde gevoel weer terug.
Het volgen van een duidelijke handleiding, het zoeken van de juiste steentjes en het stap voor stap zien ontstaan van iets moois geeft mij rust.
Er is geen haast.
Er zijn geen onverwachte veranderingen.
Geen ingewikkelde keuzes.
Gewoon één stap tegelijk.
En dat voelt prettig.
Van haken naar LEGO: niet elke hobby past bij mij
De afgelopen jaren heb ik verschillende hobby's geprobeerd.
Zo wilde ik graag leren haken.
Meerdere keren zelfs.
Ik had een abonnement.
Kocht materialen.
Schafte allerlei spullen aan.
Zoals ik wel vaker doe: meteen goed beginnen.
Maar hoe graag ik het ook wilde, het lukte niet.
Iedere keer opnieuw raakte ik gefrustreerd.
Waarom kreeg ik het niet voor elkaar?
Het leek zo eenvoudig.
Toch lukte het niet.
Uiteindelijk heb ik besloten om ermee te stoppen.
Niet omdat ik het niet mooi vond, maar omdat ik merkte dat het mij vooral energie kostte in plaats van gaf.
Ook diamond painting heb ik geprobeerd.
Dat ligt nog steeds ergens klaar.
Misschien pak ik het ooit weer op.
En puzzelen vond ik vroeger ook heerlijk.
Ook dat sluit ik niet uit.
Want soms verdwijnen interesses niet echt.
Ze blijven ergens op de achtergrond aanwezig.
Ze blijven borrelen.
Hoe LEGO bloemen mij in een flow brengen
Wat ik nu ervaar met LEGO bloemen, herken ik als een echte flow-activiteit.
Ik vergeet de tijd.
Mijn hoofd is niet bezig met morgen.
Niet met werk.
Niet met to-do lijstjes.
Niet met allerlei scenario's.
Ik ben alleen bezig met wat er op dat moment voor mij ligt.
Zoeken.
Sorteren.
Bouwen.
Stap voor stap.
Blokje voor blokje.
En voordat ik het weet zijn er uren voorbij.
Dat gebeurt niet vaak.
Maar wanneer het gebeurt, voelt het alsof mijn hoofd eindelijk even rust krijgt.
Flow-activiteiten en autisme
Veel mensen met autisme herkennen het gevoel van voortdurend nadenken, analyseren en vooruitdenken.
Ook ik kan daar behoorlijk in vastlopen.
Juist daarom zijn flow-activiteiten voor mij zo waardevol.
Tijdens een flow-activiteit ben je volledig bezig met wat je doet.
Er is minder ruimte voor piekergedachten.
Minder ruimte voor overprikkeling.
Minder ruimte voor alles wat nog moet.
Voor mij zorgt LEGO ervoor dat mijn aandacht vanzelf naar één taak gaat.
En juist dat geeft ontspanning.
Niet omdat ik bewust probeer te ontspannen, maar omdat het vanzelf gebeurt.
Waarom ik eerst ruimte nodig heb voordat ik kan ontspannen
Wat ik ook heb ontdekt, is dat ontspanning niet altijd vanzelf komt.
Wanneer mijn agenda te vol zit, lukt het mij vaak niet om een hobby op te pakken.
Ik heb ruimte nodig.
Een rustige dag.
Een week die niet overloopt van afspraken.
Tijd om eerst te ontladen.
Pas daarna ontstaat er ruimte om ergens echt van te genieten.
Dat herken ik ook in mijn werk rondom energiebalans en autisme.
Ontspanning begint voor mij niet bij doen.
Ontspanning begint bij ruimte creëren.
Soms moet iets jarenlang blijven borrelen
Misschien is dat wel de grootste les.
Niet alles hoeft vandaag.
Niet alles hoeft morgen.
Sommige dingen hebben tijd nodig.
Soms duurt het jaren voordat je ergens klaar voor bent.
Dat geldt voor grote veranderingen, maar ook voor iets kleins als een hobby.
Ik heb jarenlang naar LEGO gekeken.
Jarenlang gedacht: misschien ooit.
En nu zit ik ineens midden in de flow.
Zonder druk.
Zonder moeten.
Gewoon omdat het moment daar was.
Wat geeft jou energie?
Dat is een vraag die ik regelmatig stel tijdens workshops en gesprekken.
Niet alleen:
- Waar word je blij van?
- Waarmee kun je ontspannen?
- Waarmee laad je op?
Maar ook:
Wat blijft er bij jou borrelen?
Misschien is er iets waar je al jaren nieuwsgierig naar bent.
Iets waarvan je steeds denkt:
"Ooit ga ik dat doen."
Misschien hoeft het nog niet.
En misschien juist wel.
Voor mij werden het LEGO bloemen voor volwassenen.
Een hobby die rust geeft.
Die energie geeft.
En die mij helpt om af en toe even volledig in het moment te zijn.
En eerlijk?
Ik begrijp inmiddels heel goed waarom mensen zeggen dat LEGO verslavend kan zijn.
Er zijn nog zoveel mooie bloemen om te bouwen...
Lees ook: Balans vinden met autisme – over energiegevers, energievreters en het vinden van een ritme dat bij je past.
0 Reacties