Waarom mijn energie leidend is (en niet mijn agenda)

Energiemanagement bij autisme is niet zo simpel als het plannen van je agenda. Voor mij betekent het leven met beperkte energie, een vol hoofd en continu moeten afstemmen wat wel en niet lukt. Mijn energie is leidend – niet mijn agenda. En dat is soms frustrerend, maar wel noodzakelijk.

Mijn rollen, mijn realiteit

In mijn dagelijks leven vervul ik verschillende rollen. Ik ben autismecoach en trainer, ik geef workshops en lezingen. Daarnaast ben ik moeder, partner en verantwoordelijk voor het huishouden.

Op papier kun je dat misschien netjes plannen. Toch werkt dat voor mij niet zo.

Want bij energiemanagement autisme moet ik rekening houden met:

• externe prikkels (geluid, licht, drukte)
• interne prikkels (gedachten, spanning, overprikkeling)
• onverwachte gebeurtenissen (die vaak veel energie kosten)

Wat voor een ander klein lijkt, kan voor mij veel impact hebben.

Energiemanagement autisme: energie is geen vaste factor

Een agenda gaat uit van tijd. Mijn leven draait om energie.

De ene dag kan ik meerdere dingen doen. De andere dag is één afspraak al genoeg.

Daarnaast begint alles bij de basis: slaap.

Als ik niet goed heb geslapen, start ik mijn dag al met minder energie. Mijn prikkelverwerking is kwetsbaarder en mijn belastbaarheid lager.

Bovendien merk ik dat ik zelden op 100% zit. Realistisch gezien heb ik vaak maar 60 tot 70% energie beschikbaar.

Dat betekent dat ik automatisch keuzes moet maken.

Energiemanagement autisme: mentale energie raakt het snelst op

Wat vaak niet zichtbaar is, is hoeveel energie er in mijn hoofd zit.

Denken, plannen, schakelen en keuzes maken kosten enorm veel mentale energie.

Juist bij energiemanagement autisme is dat een grote factor.

Mijn mentale energie raakt vaak als eerste op. Nog voordat ik fysiek moe ben, voelt mijn hoofd al leeg.

Als je hoofd al vol zit

Soms begint de dag al met een vol hoofd.

Vandaag bijvoorbeeld. In mijn hoofd zat:

• administratie (van mijzelf én van mijn zoon)
• boodschappen doen
• de hond uitlaten en verzorgen
• koken
• huishoudelijke taken zoals luxaflex schoonmaken en ramen zemen

Op papier lijkt het misschien een normale lijst. Toch voelt het als tien ballen tegelijk in de lucht houden.

En op een gegeven moment is mijn energie gewoon op.

Dan lukt het huishouden niet meer. Terwijl ik het wél wil. Dat is frustrerend.

Keuzes maken kost ook energie

Daarna komt het volgende probleem: kiezen.

• doe ik de administratie of het huishouden?
• wat moet vandaag echt?
• wat kan wachten?

Maar ook dit proces kost energie.

Daardoor ben ik zelfs als ik “rust neem” nog bezig in mijn hoofd.

Wat mij helpt bij energiemanagement autisme

Om mijn energie beter te bewaken, gebruik ik hulpmiddelen. Dat is geen luxe, maar noodzakelijk.

Wat mij helpt:

• een verzwaringsdeken
• een nekkraag
• een koptelefoon
• luxaflex overdag dicht

Daarnaast plan ik bewust momenten waarin ik niets hoef. Dat helpt mij herstellen.

De frustratie van energiemanagement

Eerlijk is eerlijk: energiemanagement is lastig. Heel lastig.

Het vraagt continu afstemmen:

• Wat voel ik?
• Hoeveel energie heb ik nog?
• Wat kost dit mij?
• Wat levert het mij op?

En soms betekent dat dat iets gewoon niet lukt.

Niet omdat ik het niet wil. maar omdat mijn energie op is.