Een avondje weg

Twee jaar geleden zijn we met het gezin naar het theatertour van Waylon geweest. Wat was dit prachtig.

Nu denken sommige mensen: Miranda, kan je daar nu wel tegen? Je zit altijd te zeuren over lawaai, drukte.

Dat klopt helemaal. Maar ik kies hier zelf voor. Het lawaai, muziek is niet onverwacht. Ik ben er op voorbereid. Hetzelfde met de drukte. We zijn er heel vroeg heen gegaan. We waren bijna als eerste. Zo zie je de mensen aankomen in plaats van dat je tegelijk met de mensen binnenkomt.

Naar de grote zaal toe, stonden we ook vooraan. We konden gelijk naar onze stoelen. Ook geen last van de drukte. In de pauze gingen we drinken halen. Mijn man ging in de rij staan en wij stonden erbij. Snel opdrinken en weer terug naar de zaal, voordat de pauze voorbij is. Bij de jassen ophalen moesten we wel in de drukte, maar ja, ik was er op voorbereid.

Mijn man reed, dus dit scheelde ook in energie. De dag zelf heb ik de huishouding gedaan en even achter de computer. Niet te lang, anders kost dit mentale energie.

Mijn hoofd is nu heel onrustig. De informatie van gisteravond wordt verwerkt. Met zoveel mensen, muziek etc heeft mijn hoofd wel een tijdje nodig om het te verwerken. Dit kan wel een paar dagen duren. Hier ben ik bewust van en ik houd hier rekening mee dat ik niet veel kan hebben. Dus geen onverwachte gebeurtenissen, geen gezeur etc.

Wat ik leuk vond is dat mijn zoon, toen van 15 jaar ook mee was. Hij wilde ook een keer een theatertour meemaken. Hij wist niet echt wat ze kon verwachten. Waylon is zijn muziek niet, maar dat maakte hem niets uit.

Hij heeft hem vermaakt. Heel veel nieuwe indrukken. Hij had het hartstikke druk hiermee. Dit betekende wel dat wij de volgende keer met zijn muziek mee moesten, Zoals Snelle of Suzanne en Freek. Dit is totaal mijn smaak niet, maar voort wat hoort wat. Hij was ook met ons meegegaan.

Dit heb ik ook gedaan. We zijn vorig jaar naar Suzanne en Freek geweest. Niet alle liedjes vond ik mooi, maar dat mocht de pret niet bederven.