De meeste mensen weten niet dat praten en gesprekken voeren mij veel energie kosten. Het lijkt iets eenvoudigs, iets wat je de hele dag doet. Maar voor mij – als iemand met autisme – is praten vaak vermoeiend en mentaal uitputtend. In dit blog geef ik een inkijkje in hoe dat werkt en wat ik nodig heb om mijn energie goed te beheren.

Een workshop geven, een lezing verzorgen, een webinar begeleiden of zelf een opleiding volgen: ik vind het geweldig om te doen. Maar het zuigt al mijn mentale energie op. Mijn hoofd heeft daarna 1,5 tot 2 dagen nodig om alles te verwerken.

In die dagen lukt het me nauwelijks om me te concentreren. Ik kom moeilijk op woorden en voel me net een zombie. Dat is geen aanstellerij – het is een vorm van sociale overbelasting bij autisme. Daarom probeer ik bewust ruimte in te bouwen in mijn agenda. Lukt dat niet, dan ontstaat er een opstapeling van prikkels en stress. En dan kom ik in wat ik zelf de “donkerrode fase” noem.

Voor mij betekent ‘rekening houden’: niets plannen, geen denkwerk, alleen rust, ontspanning of wat lichte huishoudelijke taken.

Een kop koffie drinken met iemand of een andere sociale activiteit kost me al snel vier uur aan mentale energie. Daarna moet ik echt bijkomen. Praten is simpelweg een intensieve bezigheid als je veel moet verwerken.

Wat niet werkt: ’s ochtends werken en ’s middags op visite. Dat is te veel prikkelverwerking in één dag. Toch trap ik er soms weer in. Dan denk ik: Ach, ik voel me fit, dat lukt wel. Maar nee. Ik kom mezelf alsnog tegen – als het niet meteen is, dan wel de volgende dag.

Gek genoeg kosten privé-afspraken mij vaak méér energie dan werk. Vooral als het gesprek over mij of mijn gezin gaat. Dat raakt dieper, en dus loopt mijn mentale batterij sneller leeg.

Soms ben ik eigenwijs en plan ik tóch werk- én privé-afspraken op één dag. Of ik denk: drie privé-afspraken in één week, dat kan wel. Maar ik merk telkens weer: dat is niet verstandig. Sociale uitputting ligt dan op de loer. Ik functioneer beter met elke dag één werkafspraak dan met meerdere privémomenten per week

Natuurlijk kosten klanten ook energie, maar minder. Het gesprek gaat dan niet over mij of over koetjes en kalfjes. Het is doelgericht, gestructureerd. Dat maakt het makkelijker voor mijn hoofd.

Soms hoor ik: Laat die workshops en webinars dan toch? Maar dat wil ik niet. Ik vind het prachtig om te doen. Het gaat er niet om dat ik alles vermijd, maar dat ik leer bewust mijn energie te verdelen.

Voor mij is het essentieel om mijn energiebalans bij autisme goed te bewaken. Elke sociale situatie vraagt iets – soms meer dan zichtbaar is. Daarom probeer ik steeds beter te voelen wat ik nodig heb, rust te nemen waar het kan, en duidelijk mijn grenzen aan te geven.

Dat blijft lastig. Maar ik leer, elke dag opnieuw.

Herkenbaar? Laat gerust een reactie achter of deel het met iemand voor wie dit misschien ook speelt.