Terugblik 2019, vooruitblik 2020

In het jaar 2019 heb ik weer heel wat meegemaakt, zowel in mijn werk- maar ook in mijn privesituatie.

In mijn werksituatie (parttime loondienst) zat ik in het begin van vorig jaar steeds in het ziektewet. Met goed overleg met de werkgever hebben we de knoop doorgehakt om ontslag te nemen, zodat ik 100% kon richten op mijn passie AUTISMECOACH. Tot op heden heb ik totaal geen spijt van mijn besluit.

Sinds vorig jaar ben ik gecertificeerd autismecoachautismecoach, hier ben ik supertrots op.

ook heb ik diverse opleidingen gevolgd: 3 daagse opleiding Teken je gesprek, 5 daagse basiscursus geef me de 5 en 3 daagse opleiding brain blocks. Het was wel wat teveel en te hectisch zoveel opleidingen in een jaar, maar ik vond alles leuk en kon niet kiezen. Dan maar allemaal doen.

Ik ben vrijwilliger bij Autisme informatie centrum Harlingen. Elke maandag is inloop voor advies, vragen etc. Koffie staat klaar. 1x in de maand is ook gespreksgroep voor ouders van kinderen met autisme en partner met autisme. In leeuwarden ben ik ook te vinden 1x in de maand bij bijeenkomst 058autisme.

In de thuissituatie is er ook wat veranderd, namelijk dat we verhuist zijn naar onze geboortestad Harlingen. We kregen nu de kans en dat hebben we aangenomen. Moest wel heel wat gebeuren en binnen 2 weken moest het klaar zijn en de sleutel ingeleverd zijn. We hebben het voor elkaar gekregen, maar vraag niet hoe.

In 2020 is mijn doel om nog meer verdiepingslag te krijgen met het coachen. Diverse workshops te geven, zoals meer rust met autisme, inzicht in jouw autisme stresssignalen en stressoorzaken herkennen autismebelevingcircuit. Blogartikelen schrijven. Ook trainingen, zoals sociale vaardigheden leren met autisme. Misschien ga ik nog opleiding volgen dit jaar, maar dat weet ik nog niet. We zullen zien….

Had ik vroeger ook autisme?

ik weet sinds een paar jaar dat ik autisme heb.

Ik zit soms af te vragen, hoe had ik het vroeger dan. Had ik dan ook moeite met bepaalde dingen?

Het is mij nooit zo opgevallen. Op school had ik vriendinnen, ook beste vriendinnen. Ik kon wel met iedereen opschieten.

We gingen vaak op stap, we waren nooit thuis in het weekend. We kwamen als eerste en gingen als laatste weg. De vogeltjes floten naar ons in de vroege ochtend.

Naar concerten, feesten, weekenden weg niks was teveel.

Op verschillende sporten gezeten, zoals judo, gym, roeien en jaren op voetbal. Voetbal vond ik prachtig. Dit heb ik ook het langst volgehouden, leuke tijd gehad, vooral de derde helft was gezellig. Te gezellig😀.

Het werk ging altijd goed. Ik zat gewoon altijd tussen de collega’s, op de afdeling. Ik had helemaal geen last van prikkels etc.

weet je, ik had ook alles in de hand, onder controle. Geen tot weinig tijdsdruk. Ik had het overzicht. Ik was jonger, ik kon ook veel meer hebben.

Nu in deze maatschappij verandert er veel te veel. Je hebt meer tijdsdruk, minder controle.

ja dan komen de autismekenmerken ook meer naar voren. Vooral als ik spanningen, stress heb is het moeilijk om er mee om te gaan. Als ik lekker in de positieve flow zit is er niets aan de hand.

Het is voor mij elke dag zoeken naar de balans, draagkracht en draaglast. Het begint al bij het wakker worden, heb ik lekker geslapen of niet.

In het hoofd van Miranda; later bij bestemming aankomen dan afgesproken

Vanochtend begon het weer goed.

Ik had om 09.00 uur een afspraak in Harlingen.

Ik wil altijd wat eerder aanwezig zijn, omdat ik altijd bij moet komen en om moet schakelen.

Ik was net onderweg, stond ik gelijk in de file. Volgens mij had een vrachtauto autopech of ongeluk.

Mijn hoofd raakt gelijk vol, paniek. Mijn gedachtes;

– nee, dit heb ik weer. Het gaat lekker. Dit word een lange dag. Ik vind dit al een rot periode de wintermaanden. Kom ik wel op tijd. Ik heb een hekel om te laat te komen. Afspraak is afspraak.

Ik stond wel kleine 20 minuten vast. Tijd 09 uur kwam steeds dichterbij. Tijdsdruk, kan ik totaal niet tegen. Ik had de neiging om om te draaien en af te zeggen. Maar zo ben ik niet. Toch wachten. Mijn hoofd ratelt door.

Idee om te mailen dat ik wat later kom. Wat blijkt telefoon vergeten, zit nog aan de oplader. Ik was zo gefocust op mijn afspraak en dat ik wegmoest. Dat kan er ook nog wel bij.

Weer gedachtes, zoals;

– shit, telefoon aan de oplader. Straks vliegt het huis in de fik. Straks krijg ik autopech en kan ik niemand bellen.

20 Minuten later, konden we wat doorrijden. Ik gas geven, reed wel wat te hard om de tijd wat in te halen. Niet verstandig, dat weet ik, maar ik wil op tijd komen.

Om 09.10 uur kwam ik bij mijn bestemming. Ik was hartstikke druk en hyper.

Ze vond het niet erg, dat ik wat later was, maar ik vind hetzelf vervelend. Ik loop achter de feiten aan. De afspraak liep verder goed en was erg gezellig.

Thuis aangekomen, nog steeds hyper, maar wel erg moe. Dit heeft zoveel energie gekost. Mijn hoofd ratelt nog steeds door, dit duurt ook nog wel eventjes.

In het hoofd van Miranda; activiteit bezichtiging van onze huis

We gaan verhuizen naar Harlingen. Onze geboortestad, erg veel zin in.

Dozen inpakken vind ik prachtig werk, dat is geen straf voor mij. We hebben alle tijd, kan rustig de dingen bij elkaar doen, opschrijven op de dozen. Erg geordend.

Maar een bezichtiging van onze huis, dat is bij mij erg stressvol. Mijn hoofd raakt helemaal vol en is gefocust op 1 ding. Ons huis moet piekobello schoon zijn voordat de nieuwe bewoner komt kijken.

Dit kost mij heel veel energie en ik ben dan ook helemaal bekaf als de nieuwe bewoner geweest is. Reken maar dat ik zaterdag en zondag helemaal uitgeteld ben.

Wij hebben een huurhuis; de vastgoedmedewerker belde een week eerder. Ik had niet verwacht dat zo snel iemand komt te kijken. We hebben de huur 1 januari 2020 pas opgezegd. Ze gaf drie datums door, dinsdag, woensdag of vrijdag over een week. Ik natuurlijk zeggen vrijdag, heb ik nog even tijd.

Wat denk je, weinig slaap. Ik heb de bezichtiging in mijn hoofd. De volgende dag alles opschrijven wat er moet gebeuren voor de bezichting. De paniek slaat bij mij toe. Een hele lijst.

In mijn hoofd zie ik van alles en dat kan ik niet loslaten. Dit moet van mijzelf gebeuren. Anders zit ik niet lekker.

*De zolder; vloerbedekking ziet er niet uit, schoongeboend worden. Dit heb ik zondag gedaan. Ik zag vandaag weer wat, morgen maar even doen.

*slaapkamers; de kleding liggen scheef in de kast, moet netjes. Alles moet weg, wat er niet hoort. Dit hebben we dinsdag gedaan.

* kantoor; moet perfect zijn, dingen wegdoen, flipover aantekeningen leeg.

*badkamer; in mijn ogen, douchecabine is niet schoon, heb get vandaag 2x ontkalkt. Nog niet perfect. Dit zint mij niet, maar ik ben opgehouden. Moet meer doen.

* keukenkastjes schoongemaakt, ik zag allemaal vlekjes. Kan ook vlekjes zijn dat ik teveel heb gedaan.

*woonkamer moet ik nog doen, morgenvroeg de laatste dag perfect maken.

* tuin; vandaag aangeveegt. Hangt nog vanalles, maar dit moet ik maar loslaten.

De hele week slecht geslapen, pijn in het hoofd van. Ik ben veel te veel bezig met de bezichtiging.

Gisteren 2 advil ingenomen om de dag door te komen. Ik kan ook niet veel hebben, erg moe.

Ik weet dat de nieuwe bewoner alleen gaat kijken en er wel doorheen ziet. Maar toch, mijn hoofd gaat zijn eigen gang.

Ik zal blij zijn dat het vrijdagmiddag is. Dan kan ik alles loslaten en weer verder met inpakken. Dit geeft mij weer energie.

Verhuizen

In september zag ik op de site van woningbouw Harlingen een leuk huurhuisje, een hoekwoning. We wilden altijd al een hoekwoning. Met manlief over gepraat en we hebben ons ingeschreven op dat huisje. We kwamen gelijk bovenaan de lijst staan, omdat we al meer dan 7 jaar ingeschreven staan. De deadline was een week later en we hebben het huisje gekregen. We mogen naar Harlingen. Half november/begin december verwacht ik de sleutel te krijgen. Dit betekend dat we weer verhuizen, chaos, stress, bezichtiging, inpakken en ga maar zo door.

We wonen net 1,5 jaar in Leeuwarden, een mooie nieuwbouw huurwoning. Net een hele verhuizing achter de rug. De lege dozen hadden we net allemaal weggegooid.

Voor Leeuwarden hebben we 18 jaar in Easterein (koopwoning/boerderij) gewoond. De boerderij heeft wel 7 jaar te koop gestaan. Daar heb ik nog een trauma van over. Ik wilde niet weer een koopwoning. Als ik wil verhuizen, wil ik gelijk weg en niet jaren wachten. Dat kan nu, een maandje opzegtermijn.

In principe wilden we wel van Easterein naar Harlingen verhuizen, maar we verdienden veel te veel voor een huurwoning van woningbouw in Harlingen. Particuliere huurwoning was toen niet zoveel. We hebben in Franeker gezocht, maar niets. In Leeuwarden kwamen we deze huurhuis tegen op de site van Funda. Gelijk gereageerd en we mochten kijken. Het is een nieuwbouwwoning, hoefde niet veel te gebeuren. Dat moesten we hebben.

Nu kunnen we wel naar Harlingen, onze situatie is gewijzigd. Ik vind het wel dubbel hoor. Eerst moet de situatie wijzigen, voordat je naar zulke huurwoningen kunt. Dit heb ik snel losgelaten. Als we naar Harlingen gaan, hebben we minder gereis met de auto. Geen gevlieg meer, meer rust. Dit vind ik erg belangrijk. Ik heb er erg veel zin in, duurt mij veel te lang natuurlijk.

Ik heb nu een mindmap/draaiboek gemaakt. Dit geeft mij veel rust in het hoofd. Ik vind zelf, dat ik nu alles wel aardig onder controle heb. We hebben vrijdag a.s. wel bezichtiging dit geeft me wel wat stress, tijdsdruk. Huis weer piekobello……

In het hoofd van Miranda; activiteit paardencoaching en uiteten

ik ga wat vaker een blog schrijven hoe het in mijn hoofd gaat als ik een activiteit heb. Vandaag is het activiteit paardencoaching en daarna gezellig uiteten.

De paardencoaching begint begin van de middag. Je zult denken, o, alle tijd, geen last van spanning en prikkels. Maar zo werkt dat niet in mijn hoofd.

Ik zal je in grote lijnen vertellen: het begint ´s morgenvroeg al in mijn hoofd te ratelen. Eigenlijk gisteren al, want ik wil wel weten waar ik heen moet. Adressen opzoeken hoelang ik moet rijden. Zijn 2 verschillende adressen: 1 van Paardencoaching en 1 van uiteten. Dus uitzoeken van huis af naar locatie paardencoaching en uitzoeken van locatie paardencoaching naar locatie uiteten. Dat weet ik nu, helder.

De dag begint met dochter naar school, man naar het werk (normaal). Ging nog even boodschappen/eten halen voor hun. Het lukt hun zelf niet, zij komen ook laat thuis. De hele week niet eerder tijd voor gehad, ook van alles te doen gehad. (prikkels bij, structuur is een beetje anders).

Nadenken, wat moet ik nu aantrekken, andere schoenen. Ik weet: oude kleding en geen simpele schoenen aan; Je staat in zo´n zandbak bij een paard. Het is gelukt, de kleding uitzoeken, maar wel met moeite. Twijfel; kan dit wel. (prikkels bij). Extra kleding mee, omdat ik ook uiteten ga. Wat moet ik nu meenemen. (prikkels bij) Ik moet nog schrift/pen en het e-book klaarleggen en niet te vergeten meenemen. (prikkels bij).

Op zo´n dag, lukt mij niet echt taken te doen wat ik normaal doe. Ik heb mijn hoofd er niet bij. Mijn hoofd is echt gefocust op de activiteit van vandaag.

Ik weet dat ik 13.00 uur op locatie moet zijn en wanneer ik weggaat. Van te voren tanken, is niet helemaal leeg, maar ik wil een volle tank. Anders kijk ik elke keer naar de tank. Ik wil niet te laat komen, meestal wil ik een half uur eerder aanwezig zijn. Dan kan ik even om mij heen kijken, wat voor omgeving het is. Ik ben er nog nooit geweest, dus onbekend (prikkels bij). Gaat geen prikkels af, want op zo´n dag lukt het mij niet echt te ontspannen.

Paardencoaching heb ik al eerder gehad, weet hoe het ongeveer gaat. Dat scheelt weer. Het duurt 4,5 uur. Opletten etc (prikkels bij)

Na de paardencoaching gaan we dus gezellig uiteten. Is wel gezellig, maar geeft mij ook heel veel spanning. Onbekend locatie en sociale interactie. Sociale interactie lukt mij wel, als het maar niet te grote groep is. Het kost mij wel heel veel energie door diverse zintuigelijke prikkels.

Dan vanavond weer naar huis in het donker. Hou ik ook niet zoveel van, maar doe het toch. Ik ga het niet ontwijken. Anders kan ik nooit weg. Ik weet dat het drie kwartier rijden is. (prikkels bij).

Thuis aangekomen, praatje met man en dochter. Ik weet en mijn gezin ook, dat in mijn hoofd niets meer binnenkomt. Slapen lukt niet meteen of wel, hangt er vanaf. We zullen het zien vanavond. Ik weet wel dat ik helemaal bekaf ben door al de prikkels.

Normaal ben ik twee dagen helemaal op, weinig energie en doe ik rustig aan. Maar dat lukt niet echt , want morgen heb ik ook weer activiteiten staan. Zondag is de dag om echt niets te doen.

Balans zoeken tussen inspanning en ontspanning

Ik vond het altijd moeilijk om dagelijks balans te vinden in inspanning  en ontspanning. Het lukt mij nu veel beter, dankzij de `Rust bij autisme methode`

Ik maak nu ook (bijna) dagelijks een balansschema voor mijzelf.  Ik kan dan zien, op welke dag ik teveel inspanning heb gehad en daar de volgende dag rekening mee moet houden om meer te ontspannen.

  • -Waar ik rekening mee moet houden als ik een balansschema maak is:-´s morgens als ik wakker word, betekend al inspanning. Het hangt ervan af hoe ik wakker word, goed geslapen heb of niet. Verwachte activiteiten/gebeurtenissen wat (veel) inspanning kost. Kan ik inplannen:
  • Volwassenen coachen/begeleiden
  • Huishouding
  • Opleidingen
  • Op visite gaan
  • Dochter zaterdags naar sport brengen
  • Werklui (onderhoud warmtepomp)
  • Telefoneren
  • Naar onbekende plek, ergens alleen heengaan
  • -Onverwachte dingen wat (veel) inspanning kost;
  • Telefoon krijgen
  • Visite krijgen
  • Plan wordt onverwacht veranderd
  • Iemand belt aan
  • (harde) muziek in de winkels/restaurants etc.
  • Veel verschillende geluiden
  • Zintuiglijke/cognitieve/emotionele prikkels

Ik heb een excelbestandje gemaakt (zie bijlage). Dit is een voorbeeld van een weekschema. Ik heb de activiteiten niet opgeschreven en deze weekbalansschema is dagelijks hetzelfde.

Als ik in de week een opleiding heb of iets anders dan loopt de schema ook wat anders. Daarom maak ik ook dagelijks een schema en niet wekelijks.

-Rood gestreept betekend inspanning ´s morgens wakker worden en de onverwachte dingen ´s morgens, ´s middags. De rode golfjes kunnen natuurlijk ook ergens anders staan en meer/minder golfjes zijn. Ik weet niet hoeveel onverwachte gebeurtenissen op een dag is.

De ene activiteit kost meer inspanning dan de andere. Bijvoorbeeld activiteit opleiding. Dan kan ik wel zeggen dat de hele dag rood gestreept is en de volgende dag ook. Dan komt er echt niets Meer door mijn handen. Ik doe dan ook echt niet veel.

-Paars gestreept betekend inspannende activiteiten wat ik in kan plannen.

-Groen gestreept betekend ontbijt, lunch en avondeten

-Ontspanning (diamond painting, chillen (tv kijken), puzzelen en natuurlijk koffie/thee pauze ) heb ik niet een kleur gegeven, want dat verschilt wel wanneer ik dat doe.

Je kunt zien dat ´s middags geen activiteiten meer staat. Dit is ook meestal na twee uur. Mijn energielevel is dan ook heel laag. ´s avonds doe ik echt niets meer en lig ook niet laat op bed.

Het is ook maatwerk. Iemand anders wil het misschien wel wekelijks hebben en heeft met andere activiteiten te maken waar hij/zij rekening mee moet houden.

Wil je meer weten over balans in inspanning en ontspanning of heb je andere vragen? Neem contact met mij op via Mail schootkracht@kpnmail.nl, website www.schootkrachtautismecoaching.com of whatsapp/telnr 0615177746

Van veel onrust naar rust in mijn hoofd

Voor het werk en de collega´s hoefde ik niet weg, maar de organisatie gaf mij op het laatst te veel onrust in mijn hoofd. De organisatie wordt steeds maar groter en verandert alsmaar.

Voor de organisatie is het alleen maar goed, dat het veranderd, maar voor mij niet. Ik heb heel veel moeite met o.a. veranderingen, omschakelen en onverwachte gebeurtenissen.

Ik kwam steeds in de ziektewet, omdat het mij elke keer te veel werd door de veranderingen etc.  Het stapelde maar op de prikkels.

Op het laatst bracht het werk nog alleen maar negatieve energie. Ik moest me elke keer weer opladen om naar het werk te gaan. Elke keer in de ziektewet, daar kon ik ook niet mee omgaan.

Gedachtes gingen: Dit ben ik niet, normaal was ik nooit ziek. Ik word er gek van. Normaal ging ik altijd door, had altijd plezier in het werk, maar op het laatst niet meer. Ik wist niet meer waar ik aan toe was.

Het was niet alleen de veranderingen op het werk, ook ik ben veranderd. Ik werkte niet alleen in loondienst, maar ben ook autismecoach. Ik begeleid (jong)volwassenen met autisme. Dit is echt mij passie geworden.

Door deze passie werd de balans ook wat moeilijker met het werk in loondienst. Ik had het gevoel dat ik half werk leverde bij de organisatie en bij het coachen. Daar kon ik als perfectionist niet mee omgaan.

Ik had al eerder afspraken gemaakt om weg te gaan bij de organisatie, maar dat had ik teruggedraaid. Ik zag het niet zitten om weg te gaan, maakte mij te veel zorgen en durfde het niet meer aan. Wat doe ik mijzelf aan om weg te gaan, ik weet wat ik heb. Als mijn dochter ziek was, nam ik vrij. Financieel wist ik waar ik aan toe was. Ik kon thuiswerken, had op het werk een concentratieruimte, Leuke collega´s en ga maar zo door.

Dit kon echt niet langer doorgaan. Het gaf mij te veel onrust in mijn hoofd en kwam weer in de ziektewet. Ik heb de stap genomen om weg te gaan bij de organisatie. Dit was een hele moeilijke stap voor mij om deze keuze te maken. Ik heb wel met elkaar 22 jaar gewerkt bij deze organisatie.

Vanaf volgende week ben ik officieel niet meer in loondienst. De eerste paar weken toen ik daar niet meer werkte had ik het erg moeilijk. Voor mijn gevoel zat ik in een soort rouwproces. Er kwam niets uit mijn handen, erg emotioneel. Mijn gedachtes waren: ik laat mijn collega´s in de steek, ik heb gefaald, heb ik wel goede keuze gemaakt, Zo wilde ik niet weggaan, had heel wat anders in mijn hoofd.

Maar nu ik de stap genomen heb, zit ik lekkerder in mijn vel. Ik heb meer energie voor andere dingen, zoals mijn gezin, coachen en wat heel belangrijk voor mij is, ik heb heel veel rust in mijn hoofd.

Vakantieperiode

Voor velen betekend vakantie rust en genieten. Persoonlijk ervaar ik de vakantieperiode weinig rust. Ik ben altijd blij, dat de vakantieperiode voorbij is. De normale leven/structuur voor iedereen.

Mijn dochter en mijn man hebben vakantie en dan gaan we leuke activiteiten verzinnen door dagjes weg te gaan, zwemmen, terras zitten, pitch en putt, naar Amsterdam, Harderwijk en ga maar zo door. Wel erg leuk en gezellig hoor, maar dit kost mij dubbel zoveel energie. Dit komt doordat mijn dagelijkse structuur anders wordt, omschakelen, Andere prikkels tussendoor; zoals de geluiden, zonlicht, hoge temperaturen, nieuwe omgeving etc.

Ik ben ´s middags dan ook erg moe en lig dan niet laat op bed. Dit weet ik nu en accepteer dat. Mijn gezin ook, dochterlief heeft ook autisme en heeft daar ook last van.

We hebben besloten niet meer een week weg te gaan. Dit hebben we wel paar jaar gedaan, maar ik had totaal geen rust. Overdag deden we van alles en ´s avonds sliep ik niet veel, een te druk hoofd. In plaats van uitgerust terugkomen van vakantie was ik helemaal op.

Met dagjes weg zijn we ook de hele dag bezig, maar ´s middags zijn we thuis in mijn eigen rustige omgeving. Dit geeft al heel veel rust. De volgende twee dagen blijven we thuis om te ontspannen. Dan gaan we weer een activiteit verzinnen.

Ik heb het nu wel aardig in balans de vakantieperiode. Ik weet nu wat ik wel of niet moet doen. Dit komt door de Methode Rust bij Autisme. Wil je hier meer van weten, neem gerust contact met mij op.

Verandering in mijn rustige, veilige omgeving.

Ik heb een rustige, veilige omgeving nodig om te kunnen functioneren thuis en op het werk. Maar o wee als er iets gaat veranderen in mijn omgeving. Ook al lijkt het voor iemand anders iets kleins.

Een situatie gaat waarschijnlijk veranderen. Het is onduidelijk of het gaat veranderen, wanneer het gaat veranderen. Mijn paniek slaat toe, ik word angstig en blokkeer. Er komt niets meer binnen. Ze zitten tegen mij te praten, maar ik hoor het niet meer. Ik heb alleen gehoord dat mijn omgeving, mijn rustige veilige omgeving gaat veranderen. Dat kan toch niet. Paniek, wat moet ik nu doen? Het geeft mij heel veel onrust en spanningen.

Mijn overige stresssignalen zijn voornamelijk:

  • Lichamelijke signalen: zweethanden, warm gezicht, slaapproblemen, vermoeidheid, gespannen spieren, pijn in de schouders
  • Psychische signalen: controle en overzicht verliezen, angstig, onzeker
  • Gedachtes: Geen concentratie, piekeren
  • Gedrag: Terugtrekken

Ik ben mij bewust dat ik nu in de oranje fase (stressfase) zit. Ik probeer weer in de groene fase te komen door er niet aan te denken en zoek afleiding waar ik veel energie krijg.

  • Ik krijg heel veel energie om (jong) volwassenen met autisme te begeleiden,
  • artikels voor mijn eigen bedrijf op social media te plaatsen,
  • Ik probeer het overzichtelijk te maken a.d.h.v. teken je gesprek,
  • Ontspanning door muziek te draaien,
  • niet de drukte opzoeken,
  • meer rust zoeken, eigen plek.

Ik probeer nog steeds mijn werk te doen, maar het vergt elke dag veel energie en ik ben ´s middags ook erg bekaf.

Het is het wachten totdat het mapje (of deurtje) situatie duidelijk wordt. Dan krijg ik weer rust.