Vaccinatie Covid-19

Uitnodiging vaccinatie

Ik had in april al een oproep ontvangen. Ik ben er blij mee, dat ik nu al mag. Had het eigenlijk niet verwacht, omdat ik een zzp-er ben.

De oproep gaf mij ook gelijk stress. Niet om de prik hoor, hier geef ik niets om, maar de dingen omheen.

Mijn gedachtes/zorgen/ideeën waren gelijk:

  • Waar moet ik heen?
  • Wanneer moet ik?
  • Ik hoop niet door de week, dan zit ik met mijn klanten. Dit wil ik niet afzeggen hiervoor.
  • Krijg ik bijwerkingen?
  • Wordt het druk, bij de locaties?

Ik bedenk gelijk oplossingen, om de stress te kunnen verminderen. Mijn eerste oplossing is ik mail de huisarts, dat ik daar gevaccineerd kan worden. Dit is een rustige omgeving. Ik weet wie ze zijn. Het zijn aardige mensen. Reactie terug, dit kon wel. Ik blij. Je denkt probleem opgelost.

Nee dus. Ik zou de Astra Zenica krijgen. Zoals je weet, mag het niet meer gebruikt worden voor vrouwen onder de 60 jaar. Hier val ik dus ook onder. De huisarts weer gereageerd, dat ze het helaas niet mag doen. De andere vaccinaties zoals Pfizer kan ze niet aankomen. Ik baalde wel, maar snapte het wel. Nu moet ik toch de GGD bellen voor afspraak.

Eerst de informatie laten bezinken met het nieuws dat het niet kon. De volgende dag gebeld. Ik moest allemaal vragen beantwoorden.

Aangegeven dat ik autisme heb en dat ze daar ook rekening mee kunnen houden op locatie. Hij kon dat niet garanderen. Heeft de opmerking wel genoteerd.

Afspraken staan zaterdag 15 mei en 19 juni om 09.00 uur. Hij had het eerst over op een dinsdag, maar kon gelukkig naar het weekend en vroeg. Als ik bijwerkingen krijg, heb ik mooi 2 dagen om bij te komen.

Weer oplossingen bedenken voor de locatie waar ik heen moet.

  • Mijn man brengt mij en gaat mee naar binnen. Niet om mijn hand vast te houden, maar ik heb mijn hoofd er niet bij. Als ik zelf moet autorijden, let ik niet op.
  • Alle papieren heb ik al uitgeprint en klaarliggen voor zaterdag 15 mei.

Zaterdag 15 mei

Het is zover, mijn 1e vaccinatie. Ik weet niet wat ik kan verwachten op de locatie. Hoe het eruit ziet. We kwamen eraan en ik zag gelijk een rij staan.

Ik kreeg het gelijk benauwd en warm. Gelukkig is mijn man er. Dat scheelt. Ik werd wel lichter in mijn hoofd, maar ik ga door. Mijn kwaliteit in gebruik doorzettingsvermogen. Binnen wachten ook mensen. Het was gelukkig wel duidelijk wat en waar je heen moest. De GGD mensen waren vriendelijk. Ik was aan de beurt, eerst registreren. Aan mijn opmerking dat ik autisme heb is niet rekening mee gehouden. Normaal was het rustig op deze dagen, maar nu dus niet.

Wachten voor prik tussen de mensen. Voordeel prik, het was snel voorbij en voelde er niets. Daarna moest je een kwartier wachten in de wachtruimte. Allemaal mensen. We gingen achteraan zitten. Ik heb het kleine 10 minuten volgehouden daar. We zijn eerder weggegaan.

Zaterdag 19 juni hoop ik dat het wat rustiger is. Ik weet wel dat we eerder weggaan, dat er niet zo lange rij staat. Voordeel voor de 2e keer, ik weet hoe het nu gaat.

Ik vind het jammer dat er geen rekening werd gehouden met autisme. Dit scheelt allemaal in stress en spanningen voor de persoon.